بیشتر والدینی که از تحقیر برای کنترل و تربیت فرزند استفاده می کنند، در واقع آن را روشی برای تلنگر زدن به کودکان خود می دانند یا حداقل تحقیر را روشی برای کنترل کودک می دانند.
تکریم در لغت به معنای تعظیم ، بزرگداشت، حرمت و احترام گذاشتن است و تحقیر سرزنش کردن و نقطه مقابل آن است. تحقیر در هر سنی مشکل ساز است اما در دوران کودکی می تواند تأثیر گذارتر باشد زیرا تأثیر کلمات بر روی کودکان بیشتر است . تحقیقات نشان داده است که هر فرد در 10 سال اول عمر خود به طور متوسط با حدود 150 هزار پیام و واژه منفی مواجه می شود و بیشتر این پیام ها با محتوای «بی عرضه، تنبل، شلخته، دست و پا چلفتی، خنگ، بی شعور، بی مسئولیت، تو هیچی نمی شی، بکن نکن، برو نرو، حرف نزن، نخور، بشین نشین، دست بزن نزن، به جز خرابکاری کار دیگری بلد نیستی» است.
این پیام را اکثراً خانواده و در درجه بعدی دوستان و در نهایت معلم و مدرسه به ذهن کودک تزریق می کنند. از ائمه اطهار روایات بسیاری در مورد تکریم و احترام به کودکان وارد شده است. رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم در این باره می فرمایند : به بزرگسالان خود احترام کنید و نسبت به کودکان خویش ترحم و عطوفت نمایید.
همچنین از امام علی علیه السلام روایت شده است : در خانواده خود با کودکان عطوف و مهربان باش و بزرگترها را احترام کن.
از مصادیق تحقیر کودکان می توان به موارد زیر اشاره کرد:
1)مقایسه و ارزیابی او با دیگران
2) طعنه زدن و سرزنش کودک در مقابل دیگران
3)سلام نکردن به کودک
4)نظارت افراطی برکودک
5)تذکر پی در پی
6)صدا کردن کودک با القاب ناپسند
7)تحمیل امور بر کودک
8)اجازه ندادن به کودک برای صحبت کردن و کامل کردن گفتارش
9)عدم توجه به قول و قرار با کودک
10)داشتن انتظارات فراتر از توان کودک
11)نیشخند و پوزخند کردن کودک و ......

-در مطالب بعدی تأثیرات جسمی و روانی تحقیر کودکان بیان خواهد شد.