«چرا وقتی آب را داغ می کنیم بخار می شود – چیزی بیش از آب گرم»
آب از لا به لای شکاف سنگ ها به درون زمین می رود. در زیر زمین لایه ای سخت و فشرده قرار دارد که آب از آن نمی گذرد و روی این لایه جمع می شود و یک مخزن را به وجود می آورد. سنگ های زیر این مخزن گرم هستند و آب را گرم می کنند. گاهی دمای این آب به 100 درجه سانتی گراد می رسد و به جوش می آید و اتم های ریزی که در آب هستند اما دیده نمی شوند، تند تند حرکت می کنند و به فضای بیشتری برای حرکت احتیاج پیدا می کنند، پس به شکل فواره ای از آب و بخار از زمین بیرون می زنند و آبفشان درست می شود. اما معمولاً باید چاه عمیقی روی زمین بزنیم تا به مخزن برسیم و آب را با پمپ بیرون بکشیم.
آب گرمی که از زیرزمین بیرون می آید مواد شیمیایی زیادی دارد. اگر بخواهیم این آب را با لوله به محلی برسانیم که می خواهیم از گرمایش استفاده کنند این مواد شیمیایی به لوله ها آسیب می زنند. برای جلوگیری از خراب شدن لوله ها گرمای آب زیر زمینی را به آبی می دهند که مواد شیمیایی ندارد سپس از گرمای این آب تازه استفاده می کنند. برخی کشورها نظیر ایتالیا، ژاپن، زلاندنو از بخار آب گرم برای به حرکت در آوردن توربین و تولید برق استفاده می کنند. البته چشمه های آب گرم همیشه مفید نیستند گاهی گازهایی از آنها خارج می شود که بوی بدی دارد و آزار دهنده است و گاه مواد شیمیایی خطرناکی دارد که به انسان و جانوران زیان می رساند.