خرما از درختان بسیار سودمندی است که بشر از زمان های دور با آن آشنایی داشته و از محصولات گوناگونش استفاده می کرده است. در ساختمان یکی از قدیمی ترین آثار تاریخی جهان که معبد «خدای ماه» نام دارد و در عراق واقع شده از چوب درختان خرما استفاده شده است.
و این مسأله نشان می دهد که درخت خرما از حدود پنج هزار سال قبل شناخته شده است. از نوشته هایی به خط تصویری که در کشور مصر به دست آمده مشخص شده است که تصویر نخل علامت سال و شاخه خرما علامت ماه بوده است. این علامت ها نشان می دهند که نخل از زمان های بسیار قدیم در مصر وجود داشته است.
در روم باستان خرما هدیه ای مناسب برای بزرگان بود. رومیان بریدن بی دلیل نخل را بدشگون و نامبارک می دانستند و فروختن درخت خرما در بین آنها تنها در شرایط خاص و از روی ناچاری انجام می شد چرا که نخل مقام فرزند خانواده را داشت.
در ایران هم درختان خرما از قدیم کاشته می شده اند و سابقه کشت این درخت را در کشور ما حدود سه تا چهار هزار سال قبل می دانند.
در کتاب آسمانی قرآن نیز از این میوه نام برده شده است:
«فانشانالکم به جناتٍ من نخیلٍ و اعنابٍ لکم فیها فواکه کثیره و منها تاکلون : با آن برایتان بوستان هایی از خرما و انگور پدید آوردیم. شما را در آن باغ ها میوه های بسیاری است که از آنها می خورید.»{1}
«در دل سوزان کویر نخل های زیبا و رفیع چه سخاوتمندانه میوه گوارا و سایه سردشان را به مسافران خسته ارزانی می دارند... و چه مهربان است آفریدگاری که در همه جای این کره خاکی خوان نعمت خویش را برای اشراف مخلوقات گسترده است.»

{1}سوره المؤمنون (23) آیه 19

نخل در مصر باستان