نجاری

نجاری محل ما
پر شده از سر و صدا
اوستای نجار تق و تق
کار می‏کنه تلق، تلق
میخ به روی چوب می‏زنه
بیبین چقدر خوب می‏زنه
با رنده، اره یا تیشه
تخته‏ها اندازه می شه
با تخته‏ها در می‏سازه
هم پنجره هم دروازه
تختخواب و نیمکت و میز
ریز و درشت، درشت و ریز
صندلی هم خوب می‏سازه
اینها رو با چوب می‏سازه



پشت مغازه یک درخت
ایستاده استوار و سخت
روی سرش یه دارکوبه
او هم یه نجار خوبه
روی درخت نوک می‏زنه
پوست درخت رو می‏کنه
اوستای ما سواد داره
پشت گوشش مداد داره!
چوب رو می‏‏گیره اندازه
هر چی دلش خواست می‏سازه
دور و برش پر از چوبه
کارش شبیه دارکوبه


شاعر: اسدالله شعبانی