سیب با پوست:
امروزه مردم، پوست سیب را می کنند؛ در حالی که بخش زیادی از ویتامین های این میوه در پوست آن است. پس یادتان باشد که سیب ر با پوست بخورید؛ به خصوص اگر سیبی که می خورید، زرد یا سبز باشد.
پوست سیب یک هدیه:
اگر میهمان های شما سیب ها را با پوست نخوردند، ناراحت نشوید، پوست ها را جمع کنید، آن ها را بشویید و جلوی آفتاب (یا کنار بخاری یا روی شوفاژ) خشک کنید. پوست های خشک شده ی سیب، هدیه ی پر ارزشی برای بزرگ تر هاست. به آن ها بگویید که جوشانده ی پوست سیب، به عنوان چای، برای وَرم و درد مفاصل، روماتیسم، نِقرِس، چاقی و تبخال بسیار مفید است. کسانی که به دلیل ناراحتی کلیه ، کاهش ادرار دارند، باید هر روز یک قاشق مربّا خوری پودر خشک شده ی سیب را در یک لیوان آب بریزند و بخورند. بزرگ تر ها معنی این ها را می دانند و برای این هدیه ی ارزشمند، از شما تشکر می کنند.
شکوفه ی درخت سیب:
شکوفه ی درخت سیب شفابخش است. شکوفه هایی را که از درخت به زمین می ریزد، جمع کنید و نگه دارید. هر وقت سرما خوردید و سرفه کردید، یک قاشق مربّا خوری از شکوفه ها را در یک لیوان آب جوش دم کنید. سپس آن را بنوشید تا سرفه ی شما خوب شود.
راه درست کردن برگۀ سیب:
سیب های زرد یا سبز را بشوئید. سپس با کمک بزرگ ترها، آن ها را با پوست حلقه حلقه کنید. حلقه ها را در یک سینی غیر فلزّی، روی پارچه، در کنار هم بچینید و سینی را جلوی آفتاب یا روی شوفاژ یا کنار بخاری بگذارید. اگر آن را جلوی آفتاب گذاشتید، رویش یک توری نازک پهن کنید. روزی یک بار سیب ها را پشت و رو کنید تا کپک نزنند. سیب های خشک شده را در یک ظرف بسته نگه دارید تا نرم بمانند. این خشکبار، تمام خاصیّت سیب را دارد.
*مینا جعفری نژاد