بَه بَه  به


من به هستم؛ میوه ای که در فصل پاییز می توانی فراوان پیدایم کنی.
اسم های گوناگونی دارم؛ از جمله: آبرود، هیوا، آیوا، توچ و سَنِگه. میوه ی زرد وگِرد مرا که پوشیده از کُرک است
همه می شناسند. نوع اصفهانی ام معروف تر و بهتر است.

 

خاصیت درمانی من

  • میوه ی من نرم کننده سینه و تقویت کننده قلب است. بهتر است مرا به صورت خام نخوری؛ چون هضم کردن من دشوار است. خیلی بهتر می شود اگر مرا به صورت کباب شده، رب، مربا،قهوه یا توی خورش مصرف کنی. غیر از میوه، از برگ، دانه و شکوفه ام هم می توانی استفاده کنی.

دانه ی به

لُعاب دانه ی من برای سوختگی پوست، چه در آتش و چه در آفتاب، مفید است و پوست را نرم می کند. اگر دانه های مرا در کمی آب خیس کنی، مدتی که ماند، لُعاب می اندازد. این لُعاب فایده ی دیگری هم دارد اگر دچار سرفه های خشک و سوزش یا خشکی زبان و دهان شدی می توانی از لعاب دانه ی من استفاده کنی.

شکوفه ی به

مربا و چایی شکوفه ی من برای تقویت ریه و رفع سردرد مفید است.

برگ به

برگ من را اگر به صورت چای دم کنی و بخوری، برای گلودرد، سرفه سرما خوردگی بسیار مفید است و از بی خوابی هم جلوگیری می کند.

طرز تهیه قهوه به

قهوه ی به آرام بخش، خون ساز و ضد بی خوابی و سرما خوردگی است. تو می توانی با کمک بزرگتر ها، در خانه، قهوه ی به درست کنی و بنوشی؛ این طوری:

  1. به های زرد و رسیده را خوب بشوی؛ طوری که کرک های روی آن پاک شود.
  2. با کمک بزرگترها آن ها را با رنده ریز رنده کن و روی پارچه ای پهن کن.
  3. به های رنده شده را جلوی آفتاب بگذار و روزی یک بار هم بزن تا کاملاً خشک شود.
  4. وقتی خشک شدند، ان ها را در شیشه دردار و در جای خشک و خنک نگه داری کن.
  5. مقداری از به های خشک شده را در ماهی تابه بریز و با کمک بزرگترها مثل تخمه بو بده.
  6. وقتی بویش در امد آن را در یک قوری اب جوش بریز و بگذار خوب دم بکشد.

برای هر نفر یک فنجان آب جوش و یک قاشق مربا خوری از به خشک شده کافی است.