طلای جنگل

پانزده دست دارد و بعضی وقت ها تعداد انگشتهایش به بیست تا می رسد. به نظر می رسد که به صورت وارونه رشد کرده است. هر روز بزرگ و بزرگتر می شود، اما وقتی به یک سالگی برسد دیگر بزرگ نمی شود فکر می کنید نام او چیست؟
بله. دستهایی که گفته شد دستهای واقعی نیستند؟! آنها خوشه های موز هستند که در اطراف ساقه ها رشد می کنند و انگشتهایی که گفته شد، موزها هستند.
موزها روی درختها رشد نمی کنند، بلکه روی ساقه ای ضخیم می رویند. این ساقه ی ضخیم به اندازه ای نرم است که می توان آن را با چاقو قطع کرد. تقریباً یک سال طول می کشد تا موزها آماده ی چیدن شوند. بعضی از آنها به کوچکی یک انگشت هستند و بعضی از آنها به ضخامت و بزرگی دست یک انسان از شانه تا مچ هستند.
بعضی از گیاهان
موز به بزرگی یک خانه رشد می کند و شاید هم بیشتر.
در بیشتر کشورها مردم موز را تا زمانی که به مغازه ی میوه فروشی برسد، نمی بینند. اما اگر شما از کشوری که آب و هوای آن گرم و بارانی است، دیدن کنید به احتمال زیاد موز را در آنجا می بینید. مزرعه های بزرگی که در آنها موز می روید در کشورهای گرم و مرطوب زیاد است.
این میوه باکاشتن دانه به دست نمی آید، بلکه باید ریشه ای از آن را در عمق زمین کاشته شود. در ابتدا ساقه اش زمین را می شکافد و بالا می آید. بعضی وقتها در یک شب، به اندازه ی یک وجب دست شما رشد می کند. خیلی زود گلهای خوشبویی می دهد که وقتی گلبرگهایشان می ریزند خوشه هایی از موز شروع به رشد می کند.
وقتی موزها نرم و زرد می شوند، آماده ی خوردن هستند. اما آنها مدت زیادی پیش از این که نرم و زرد شوند، چیده می شوند. موزها را زمانی که هنوز سفت و به رنگ سبز روشن هستند، می چینند. چون موزها برای رسیده به مغازه ها باید راه طولانی را طی کنند. آنها را با قطارها و کشتی هایی که فقط مخصوص حمل موز هستند به سراسر دنیا می فرستند.
برای همین اگر موزها را پس از رسیدن بچینند در طول راه فاسد می شوند.