روزبه یکی ایرانیان منطقه جی (اصفهان) بود که پیش از آشنایی با حضرت محمد (ص) و مسلمان شدن مدتی پیرو آیین مانوی بود و پس از آن به آیین میترایی روی آورد و همین مسأله باعث شد تا از ترس دستگیر شدن توسط پیروان مانی از ایران فرار کند. او پس از خروج از ایران به غرب رفت و دین مسیحیت را انتخاب کرد و در عین حال درباره دین یهود هم اطلاعاتی به دست آورده بود. روزبه مدتی در سوریه به تحصیل دین مسیحیت مشغول بود تا اینکه استادش فوت می کند و او تصمیم می گیرد به عربستان مهاجرت کند، اما در بین راه اسیر می شود و او را به بردگی می برند. روزبه به عنوان اسیر وارد شهر یثرب (مدینه) می شود و پس از مدتی با حضرت محمد (ص) آشنا می شود. آشنایی با حضرت محمد (ص) باعث می شود که روزبه بتواند کار کند، قیمت خود را پرداخت کند و آزاد شود. در این هنگام روزبه شیفته محمد (ص) شده بود و یکی از یاران او محسوب می شد. او قبل از مبعوث شدن حضرت محمد به پیامبری با ایشان آشنا شده بود و تا سال ها پس از وفات ایشان زنده بود. او پس از مسلمان شدن به نام «سلمان» شناخته می شد. درست است روزبه همان سلمان فارسی است که پیامبر به او لقب «سلمان محمدی» دادند. سلمان فارسی در دوران خلافت عمر حاکم مدائن بود و در پایان دوران خلافت عمر یا اوایل خلافت عثمان (قرن سوم) از دنیا رفت. آرامگاه او در جنوب بغداد در شهرکی به نام «سلمان پاک» قرار دارد. سلمان یکی از یاران و مشاوران حضرت محمد (ص) و طراح حفر خندق در جنگی با همین نام بود. همراهی او با پیامبر اسلام یکی از افتخارات ایرانیان محسوب می شود.
