سوره ی کوثر

کلمه ی کوثر به معنای نعمت پرخیر و برکتی است که از طرف خداوند به بندگانش ارزانی داشته می شود.
خداوند در این سوره به پیامبرش فرمود: «ما خیر و برکت بزرگی فاطمه زهرا (س) را به تو عطا کردیم، پس بر پروردگارت نماز برپای دار و برایش قربانی ده، و بدان که دشمن تو ابتر است.»
بدین ترتیب نسل پیامبر از طریق حضرت فاطمه زهرا (س) ادامه یافت و سلاله پاکش تا حضرت مهدی (ع) بعنوان خلیفه خداوند بر روی زمین. راه پیامبر (ص) را ادامه دادند. اکنون نیز با امامت حضرت مهدی (ع) این راه ادامه دارد. در حالی که نسل آن جاهلان و طعنه زنندگان به پیامبر از بین رفته و هیچ اثری از آنها وجود ندارد.
پس از آنکه پیامبر گرامی اسلام فرزندان پسر خود را از دست داد، مشرکان و منافقان از موقعیت ایجاد شده سوء استفاده کردند و پیامبر (ص) را با کلمات نیش داری اذیت و آزار می دادند.
یکی از مشرکان به نام «عاض بن وائل» در جمع مردم به پیامبر (ص) گفت: از محمد و دین جدیدش نترسید، زیرا او ابتر است (یعنی صاحب فرزند نمی شود) و بعد از مرگش کسی را ندارد که نامش را زنده نگه دارد و از دین جدید وکتابش قرآن خلاص می شوید.
پس از تولد خانم فاطمه (س) خداوند جهت اعلام پیروزی پیامبر (ص) سوره کوثر را بر او نازل کرد.

از مجموعه آفتاب 3